سراینده: هما ارژنگی

بالا بلند پیرِمن، ای کوهِ سرفراز

تن پوش زر، فراخته سر، سوی اسمان

ای آستانِ مِهر،

ای مُهرِ سربلندی میهن به نامِ تو

بادا هماره باده گردون به کامِ تو

ای آشیان و خانه سیمرغِ چاره گر،

ای جان پناهِ گرم نخستینِ زالِ زر،

ای شورِخشمِ کاوه و ای بند گاهِ دیو

ای کوه، ای خدیو،

پیکانِ آرش از تو توان یافت در نهان

کان سان در آسمان

پرواز دادی اش به سوی مرزِ بی کران !

اینک من آرشم،

همسانِ سینه ات،

همه سوزان و سرکشم...

یک کوه اتشم 🔥🔥

سوگندِ من به مهرِ فرازنده جهان،

گر دشمنت  به دیدهِ ناپاک بنگرد،

می سوزمش چنان،

 که نماند از او نشان ....🔥

هشتم امرداد هزار و سیسد و نود و نه خورشیدی

هما ارژنگی