در سوگ هم میهنان آذری

باز میایم به سویت با دو چشم گریان

آی آذربایجانم، آتشت افتاده بر جان

ای سپند سربلندم، سرزمین نور و ایمان

بیقرار و سوکوارم، در غمت بنشسته نالان

خشم کور آسمانها، هستی­ات را کرده ویران

روی خاکت گرد     ماتم، سینه­ات آماج توفان

کو به کو افتاده هر سو پیکری در هم شکسته

اشک گرمی آه سردی سینه­ای از غم پریشان

ای دلیر آذری ای خونبهای ملک ایران

ای گذشته از سر    و  جان در  رهش همواره آسان

من به هر جا از تو گویم با تو گریم با تو مویم

تا جهان باشد به جا، من با تو دارم عهد و پیمان