سروده ی هما ار ژنگی

 

 

زر می چکد  خدا را از شاخه های زرین                                                                   بر   قله ی     د ما  و  ند  مهر خجسته را   بین   

همپا ی گام  پاییز    بر   زورقی  درافشان                                                                آمد که تا زه  دا رد عهد  وفای  یاران

مهر آمد  و    صلا    زد     یاران   مهربان  را                                                                   آمد  که   هدیه آرد    افسو نگر   خزان را    

آمد   که    باز  گوید     از   کا  و  ه  ی   دلا  ور                                                                     از شاه آ فر  یدون ضحاک تیر ه گوهر

آمد    که  بر   تو    خواند      آیین   پهلوانی                                                                              اندر نبرد   دیوان-مردانه جانفشانی

گوید ز جور ضحاک-افسانه گوی پاییز                                                                      از مرگ  تلخ انسان  از ماتمی غم انگیز

روزی که جان مردان در چنبر     بلا بود                                                                  تسلیم سر نوشتی       بیچون  و    بی چرا بود

سر های سر فرازان  از شانه ها   جدا بود                                                               جان گزیده یا ران بی ارج و بی بها بود

خون در قدح خروشید بر جای باده  نوش                                                      از جور    بی   امان ضحاک   مار   بر دوش

این رفت و آمدآندم کا واز کاوه بر خاست                                      چرمینه برگشاد و بر نیزه  اش بیاراست

فریاد    شد     صدایش    اندر    غریو    یاران                                                                 خون دوباره  جوشید  در تار و پود انسان

آنگه   که کاوه سر داد آواز سربلندی                                                            ضحاک شد به زندان در قاف دردمندی  

روزی که روح انسان آزاده و رها شد                                                               زنجیر   ناگزیری     از    قامتش    جدا شد  

آ نروزسر فرازی یک روز مهرگان بود                                                     پیدایی  بهاران بر  قامت خزان بود

ای از تو خاطرم شاد      باشی همیشه آزاد                                                            در کوچ  سرد پاییز         یا گرمی امرداد

تو   نسل قهرمانی        آ  گا  ه      و     پر  توانی                                                                        از کا وه ی دلاور     زیبنده یاد مانی

بر خیز  و سر  برافراز    با همت خدایی                                                                        تا  با   تو  بر  فر  و  ز  د ایران آریایی

 

                دوم مهر ماه هزار و سیصد و هشتاد و سه                           هما ار ژنگی