ترا که برترانِ انسانی و

 از برای راستی و روشنایی می میری،

مپندار که نامت بر سنگها سنگواره شود.

این را چوپانان هم آموخته اند که

جاودانگی از آنِ پیکارگرانِ رهایی انسان

است.

گاتاها یسنا.هات 43

 (باز سرایی سید علی صالحی )       

 

     پیام زرتشت   سراینده :هما ارژنگی                            

 

باز شور بهار و شادی عید

جلوه نرگس و بنفشه و بید

سبز در سبز سفره صحرا

نغمه دلکش چکاوک ها

باز هم لاله های صحرایی

در خم دره های رویایی

می شکافد دل زمین تنگ

عشق می روید ازگل وگلسنگ

ای فلات بلند پا بر جا

ای نمیرای جاودان برپا

بازدوراز تو، از تو می گویم

در بهارت دوباره می رویم

مخمل سبز رویش برگی

بی گزند ازگزند وبی مرگی

به سپیدی چو برف کوهستان

سرخ و پوینده در رگ دوران

تو همان سرزمینِ یکتایی

که نشان دارِ هورمزدایی

گوهرین باغ بی خزانی تو

خاکِ زرتشتِ زرنشانی تو

آنکه ایینِ بخردی اورد

رسم و راهِ یگانگی گسترد

در کلامش ترانه بود و نوید

 شور آزادی و پیام امید

گفت دانای راهِ خویشتنی

که پذیرای نور و اهرمنی

تا که رو سوی روشنی داری

شادی و خرمی به بار اری

زنده روزی و اهرمن سوزی

خود ز ایزد وشان پیروزی

دور باد از تو اهرمن منشی

خشم و آز و دروغ و بد کنشی

 

قرن ها رفته درسیاهی و کین

کان سپنتا مرامِ مهر آیین

می سراید برای خلقِ زمین

از گلوگاهِ سبز فروردین

کز تو اهریمنت گریزان باد

تکیه گاهت هماره یزدان باد

 

 

                                          لیون، بهار 1385 خورشیدی

                                                   هما ارژنگی