سراینده:   هما ارژنگی

جهانا  ، چه   بی مهر    و بد اختری                                                                  ربودی ز یاران مهین  گوهری

یکی     مهر بان      با  نو ی      پا رسا                                                                          وفا   پیشه      یاری      به  درد      آشنا

فرا نک  زنی  بود  شهنامه دان                                                              پژو هنده  ای   بخرد   و  پر  توان

بدانسان     که فر  مو دش آمو زگار                                                      "زنی    بود        پیرایهء      روزگار "

چو شهنا مه  بو د ش   بهین   رهنما                                                            نشد     یکدم  از مهر میهن    جدا

سرودش  همه گاتِ زرتشت بود                                                     اهورا ، ورا   یاور   و   پشت  بود

به نیکی   بزا د      و    به    شا دی  غنود                                                             جفا  دید   و  بر   مهر  ورزی   فزود

نه رنگش  به دامان  نه تیره  روان                                                                 شد  از  دام  دنیا  به  مینو  روان

بود    تا    که     د ر   بزم  گروسیان                                                                              بر آساید  از رنجِ تن جاودان

 

هما ارژنگی                                                        سوم آذر ماه هزار و سیصد و نود و چهار خورشیدی